Οι συγγραφείς μιλάνε για το εργαστήρι…

Ζητήσαμε από τα μέλη της ομάδας που συμμετείχαν στο πρώτο εργαστήρι και δημιούργησαν το συλλογικό μας βιβλίο να γράψουν δυο λόγια για την εμπειρία τους:

«Δεν ξέρω αν το εργαστήρι αυτό με έμαθε να γράφω καλύτερα. Ξέρω όμως ότι με έμαθε να ΑΚΟΥΩ  καλύτερα. Σκέψεις, γνώμες, ιδέες, κριτικές υπέροχων ανθρώπων  που ίσως να μην είχα την ευκαιρία να γνωρίσω αν δεν είχα πάρει μέρος σε αυτή την τόσο υπέροχη διαδικασία συγγραφής ενός συλλογικού μυθιστορήματος.»

Έλενα Αργαλιά

εξώφυλλο εργασίας«Aν και το συγκεκριμένο εργαστήρι δεν προσφέρει μαγικά κόλπα,  ούτε υπόσχεται να σε κάνει συγγραφέα, μεταμορφώνει και ομορφαίνει την καθημερινότητα- τόσο πολύ και τόσο καταλυτικά που τελειώνοντας το πρώτο συνέχισα στο δεύτερο και άνετα θα παρακαλούσα να με δεχτούν στο τρίτο, στο τέταρτο, στο πέμπτο…»

Γεωργία Μαμά

Δύο ήταν οι λόγοι που μπήκα στην ομάδα, για πλάκα και κατά λάθος. Καθόλου εντυπωσιακό, αλλά 100% ειλικρινές. Είδα τυχαία το κάλεσμα που είχε γίνει και δήλωσα συμμετοχή γατί δεν είχα τίποτα να χάσω και σιγά μη με διάλεγαν. Θα έπαιρναν τα βύσματα, φιλαράκια, γνωστούς κ.τ.λ.

Ναι, τελικά είχα άδικο! Με πήραν και στην αρχή ενθουσιάστηκα! Με διάλεξαν άγνωστοι με μόνα κριτήρια ένα μικρό δείγμα γραφής και ένα βιογραφικό της πλάκας! Μετά αγχώθηκα λίγο. Γιατί εντάξει, μπορεί να μην είχαμε δώσει όρκο αίματος στο σεληνόφως με ασημένια μαχαίρια, αλλά είχα δώσει ουσιαστικά τον λόγο μου πως θα κάνω την καλύτερη δουλειά που μπορώ να κάνω.

Ναι, αλλά αν το καλύτερο που μπορούσα να κάνω ήταν για γέλια και αυτό προς αποφυγή δακρύων; Επίσης άρχισα να βλέπω τα βιογραφικά των συνεργατών μου.  Όλοι τους έδειχναν μορφωμένοι και εντάξει τύποι και τύπισσες.

Μου δόθηκαν πολλές ευκαιρίες να φύγω απ’ την ομάδα. Κανείς δεν απείλησε την ασφάλεια των αγαπημένων μου προσώπων αν έφευγα! Μα γαμώτο, ο φόβος είναι χρήσιμος, η δειλία καθόλου (κάπου το διάβασα αυτό και μ’ άρεσε). Ποτέ δεν ήμουν ο καλύτερος σε κάτι, αλλά ούτε ήμουν ο χειρότερος σε όλα! Θα έκανα ο’ τι καλύτερο μπορούσα, θα ήμουν όσο πιο ξεχωριστός μπορούσα, θα έδειχνα συνέπεια και το αποτέλεσμα θα έδειχνε.

Τελικά το αποτέλεσμα ήταν πως βελτιώθηκα εγώ ή τουλάχιστον βελτιώθηκε η δουλειά και η συμπεριφορά μου. Η συνεργασία βοηθάει, ποιος να το περίμενε αυτό! Κάποιες φορές το όλο εγχείρημα έμοιαζε να γέρνει, κάποιες φορές το παρατράβηξα και εγώ με τις σαχλαμάρες μου, μα τόσο οι συν-συγγραφείς του βιβλίου όσο και ο συντονιστής μας  το ίσιωναν. Ελπίζω καμιά φορά να ήμουν και εγώ βοήθεια και όχι πάντα φύρα.

Το εγχείρημα δεν είχε πάντα πλάκα, δεν ήταν τίποτα βέβαιο και το βιβλίο δεν γράφτηκε μόνο του. Μα στο τέλος είμαι χαρούμενος που ήρθα σε επαφή με πραγματικά καλούς τύπους και τύπισσες. Επίσης είμαι περήφανος που συμμετείχα και θα ήμουν περήφανος ακόμα και αν δεν καταφέρναμε να  βγάλουμε ένα ολοκληρωμένο βιβλίο όλοι μαζί. Το γεγονός πως το βιβλίο δεκατεσσάρων διαφορετικών ανθρώπων, όχι μόνο είναι ολοκληρωμένο και βγάζει νόημα, αλλά είναι και καλό, απλά μεγαλώνει την περηφάνια μου ακόμα περισσότερο.

 Χρήστος Καραντωνίου

%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8cΤο να βγείς απ’το δικό σου «προστατευμένο» συγγραφικό κέλυφος και να ενταχθείς μέσα σε μία ομάδα, όσο δύσκολο ακούγεται, άλλο τόσο συναρπαστικό μπορεί ν’αποδειχθεί. Έτσι θα περιέγραφα την εμπειρία μου σ’αυτό το εργαστήρι, διαδικασία δύσκολη αλλά και επιμορφωτική. Η δυναμική της ομάδας με βοήθησε να χτίσω πιο γερά τα θεμέλια του λογοτεχνικού μου λόγου,  λειτουργώντας ως κάτοπτρο των συγγραφικών μου αδυναμιών. Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για την ευκαιρία που μου δόθηκε τόσο στον εκδοτικό οίκο «Παράξενες Μέρες», όσο και προσωπικά στον συντονιστή αυτής της δύσκολης και απαιτητικής προσπάθειας, τον Γρηγόρη

Ελένη Λαμνάτου

«Σαν πολλοί ξεχωριστοί σκηνοθέτες στη προσπάθεια να δαμάσουν μια αγριεμένη παράσταση… Τεράστια εμπειρία, υπέροχες αναμνήσεις, σίγουρα κάτι που κάποτε θα διηγείσαι στα παιδάκια της γειτονιάς!!»

Δήμητρα Καρούσου

«Εντός του εργαστηρίου, με τη βοήθεια των ομότεχνών μου και του συντονιστή, υποστηρίχτηκα πάρα πολύ στο να αντιληφθώ ορισμένα σοβαρά ελαττώματα στο γράψιμό μου. Επίσης, ήταν πολύ ευτυχής για μένα η γνωριμία με αυτούς τους εξαιρετικούς ανθρώπους. Για όλα αυτά είμαι βαθιά ευγνώμων.»

Θωμάς Μυλωνάς

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s